آب مروارید انواع گوناگونی دارد. این نوع آب مروارید نسبت به انواع دیگر کمتر شایع است. معمولاً کسانی که دچار بیماری هایی مانند دیابت ، بیماری های تیروئید ، بیماری های روماتولوژی ، یا کسانی که فشار داخل چشمی آنها بالاست و سابقه های بیماری هایی مانند گلوکوم یا آب مروارید ، ماکولا در خانواده هایشان وجود دارند ، در خطر مبتلا به بیماریهای چشمی هستند و باید نسبت به افراد معمولی برای مراجعه به مطب چشم پزشکی زودتر اقدام کنند و معاینات سالانه را به طور مرتب انجام دهند. پزشک زمان معاینات بعدی را به شما اطلاع میدهد و به شما میگوید که چه زمانی میتوانید رانندگی کنید، البته شما این توانایی را دارید که انجام فعالیتهای روزمرهتان را به سرعت از سر بگیرید. در طب سنتی برای چشم درد از طب سوزنی به عنوان یک روش درمانی جایگزین برای درد های چشم و التهابات چشم استفاده می شود.

امروزه جراحی آب مروارید یک عمل معمول و شایعترین نوع جراحی چشم بوده و تنها درمان موثر برای آب مروارید گردیدید، جراحی است، البته هر کسی که به این اختلال مبتلا باگردید، نیاز به جراحی ندارد. بهترین راه برای تعیین اینکه آیا سالمند به جراحی آب مروارید نیاز دارد یا خیر مراجعه به چشم پزشک است. قبل از جراحی، پزشک از فرد در مورد هر نوع دارویی که مصرف میکند، سؤال میپرسد، زیرا ممکن است فرد نیاز به متوقف کردن داروهای خاصی در روز یا قبل از روز عمل داشته باگردید. به همین دلیل به شما پیشنهاد می کنیم در روزهای اول بعد از عملتان بسیار حساس برخورد کنید و از چشم خود مراقبت نمایید. هرچه انجام کارهای روزمره به دلیل تاری دید سختتر شود، ممکن است نیاز به عمل جراحی باگردید، زیرا این روش معمولا ایمنتر و موثرتر است. از آنجا که در این روش معمولا مقداری آستیگماتیسم ایجاد میشود، فرد ممکن است بینایی خود را به صورت صد در صد به دست نیاورد و برای تکمیل آن نیاز به عینک دور بین باگردید. اصولا پس از تشخیص و تایید پزشک عمل جراحی برای فرد انجام میشود. همچنین در نظر داشته باشید از اپتومتریست .یا چشم پزشک خود که تشخیص اولیه آب مروارید را انجام داده است، .برای گرفتن توصیه استفاده کنید.

در این روش، یک برش کوچک به میزان تقریبی ۳ میلیمتر ایجاد میشود تا محتویات عدسی به طور کامل خارج شود، بدین معنا که هسته عدسی در درون چشم خرد گردیده و سپس توسط ساکشن از چشم خارج میشود. در جراحی آب مروارید به روش خارج کپسولی با برش بزرگ؛ محل پیوند قرنیه به صلبیه که لیمبوس نام دارد، حدود ۹ تا ۱۱ میلی متر باز گردیده و پس از باز کردن کپسول قدامی، هسته عدسی خارج میشود و پس از شستن مواد باقیمانده عدسی، لنز داخل چشمی قرار خواهد گرفت، سپس محل برش با ۶ تا ۹ عدد بخیه بسته میشود. آب مروارید را میتوان با جراحی درمان کرد، این امر با خرد کردن عدسیها و از بین بردن تکههای آن با سوزن (فرآیندی به نام فاکوامولسیفیکاسیون (phacoemulsification)) و سپس قرار دادن عدسیهای مصنوعی برای بازگرداندن بینایی صورت میگیرد. رادیکال های آزاد که به چشم و بقیه بدن آسیب می رسانند ممکن است از خوردن غذاهای ناسالم، .قرار گرفتن در معرض آلودگی .یا مواد شیمیایی، .سیگار کشیدن .و اشعه ماوراء بنفش ناشی شوند. افرادی که تحت عمل جراحی آب مروارید قرار گرفتهاند، ممکن است سالها بعد بینایی آنها دوباره تار و غیرشفاف شود.

گرچه تعداد زیادی جاندار با طول عمر طولانی روی خشکیها زندگی میکنند (برای مثال قدیمیترین سنگپشت نزدیک به ۱۹۰ سال دارد)، هیچکدام از آنها در این فهرست قرار ندارند بلکه قهرمانان واقعی عمر طولانی در آب زندگی میکنند. اگرچه شواهد مربوط به عوارض پس از جراحی مانند تورم قرنیه، نشت از زخم و افزایش موقت فشار درون چشم قطعیت نداشتند، به نظر میرسید که در حدت بینایی و بهبود کیفیت زندگی تفاوت اندکی پدید آمده باشد. وی در خصوص پیشگیری از ابتلا به این بیماری گفت: برای پیشگیری از همه بیماریها و همینطور آب مروارید بایدبه پیشینهای که فرد از نظر خانوادگی دارد توجه کرد که این مطلب کار را حساستر و مهمتر میکند و دیگر اینکه آزمایشهای دورهای و مرتب مخصوصا بعد از ۴۵ سالگی حتما صورت گیرد. بینایی فرد با ابتلا به این نوع از آب مروارید تحتالشعاع قرار میگیرد که میتواند بسیار خطرناک باگردید. اما با گذشت زمان ، به تدریج عدسی چشم زرد شده و دید شما تیره می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *